[[{"content_id":18283,"content_number":0,"portal_id":86,"lang_id":"fa","content_title":"24 ذی الحجه سالروز نزول آیه تطهیر","content_rtitr":"","content_short_title":null,"content_summary":"","content_summary_fill":0,"content_body":"24 ذی الحجه سالروز نزول آیه تطهیر\r\n\r\nبیست و چهارم ذی الحجه روز مباهله نام گرفته و دارای فضیلت بسیار زیادی است. در این روز که روز نزول آیه «تطهیر» نیز هست، خداوند بر ارزش ها و فضیلت های اهل بیت )ع) و جایگاه راستین آنان در درک و شناخت اسلام راستین مهر تأییدی دیگر زد. \r\n\r\nمباهله از ماده بهل به معنی رها کردن است و ابتهال در دعا، به معنی تضرع و واگذاری کار به خداوند است. مباهله در اصطلاح به معنی نفرین کردن دو نفر به یکدیگر است؛ به این ترتیب که وقتی استدلال های منطقی سودی نداشت، افرادی که باهم درباره یک مسئله مهم دینی گفت وگو دارند، در یکجا جمع می شوند و به درگاه خدا تضرّع می کنند و از او می خواهند که درغگو را رسوا سازد و مجازات کند. \r\n\r\nچرا مباهله(نفرین کردن) اتفاق افتاد؟\r\n\r\nاین واقعه در تاریخ اسلام در روز بیست و چهارم ذی الحجه اتفاق افتاد روزی که بنا شده بود، پس از مذاکرات بسیار، پیامبر(ص) با مسیحیان نجران، در مکانی با آنان گرد آیند و مباهله کنند. پیامبر اکرم(ع) عبا بر دوش گرفت و علی بن ابی طالب (ع)، فاطمه)س)، حسن و حسین (علیهما السلام) را زیر آن عبا گرد آورد. \r\n\r\nمسیحیان نجران، پس از گفت وگوی بسیار پیامبر(ص) با ایشان گفته بودند: «گفت وگوهای شما ما را قانع نمی کند. راه این است که در وقت معینی با یکدیگر مباهله نمائیم و بر دروغگو نفرین بفرستیم، و از خدا بخواهیم دروغگو را هلاک و نابود کند.» \r\n\r\nدر این هنگام بود که حضرت جبرائیل نازل شد، آیه مباهله را آورد و پیامبر را مأمور کرد تا با کسانی که با او مجادله می کنند و حق را نمی پذیرند به مباهله برخیزد: «فمن حاجک فیه من بعد ما جائک من العلم فقُل تعالوا نَدعُ ابنائنا وَ ابنائکُم وَ نِسائنا و نِسائکُم وَ انفُسَنا وَ انفُسَکُم ثُمَّ نبتَهِل فَنَجعل لعنة الله علی الکاذبین.» (آل عمران \/ آیه ۶۱) «پس هرکه بعد از رسیدن به علم با تو محاجه کرد… پس بگو بیایید فرزندانمان و فرزندانتان و زنانمان و زنانتان و خودمان و خودتان را فرا خوانیم، آن گاه مباهله کنیم و لعنت خداوند را بر دروغ گویان قرار دهیم.» \r\n\r\nبه دنبال این دستور الهی بود که رسول خدا(ص) راضی شد که بحث و گفت وگو را پایان دهند و قرار بر این شد که فردای آن روز برای اثبات حقانیت خود با یکدیگر مباهله نمایند و از خداوند بخواهد که دروغگویان را عذابی نازل کند و به کیفر برساند. \r\n\r\nدر روز مباهله چه گذشت؟\r\n\r\nامروز بیست و چهارم ذی الحجه است و روز مباهله فرا رسیده است. پیامبر اسلام، فاطمه را به مصداق «نسائنا»، حسن و حسین را به مصداق «ابنائنا» و علی را به مصداق «انفسنا» (که نفس و خویشتن پیامبر اسلام است) فراخوانده و آنان را در زیر عبای خویش و در محضر پروردگار خویش گردآورده، رسول خدا(ص) عزیزترین کسانش را با خود همراه کرده تا برای گواهی بر صدق رسالتش به مباهله با مسیحیان برود که در همین لحظه فرشته وحی آیه تطهیر را بر او نازل می کند که:«انما یرید الله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت و یطهرکم تطهیرا» \/ «خداوند اراده کرد که پلیدی را از شما خاندان دور بدارد و شما را بسیار پاک بدارد.»\/احزاب\/33\/ \r\n\r\nوقت مباهله فرا رسید. قبلاً پیامبر و هیأت نمایندگی «نجران»، توافق کرده بودند که مراسم مباهله در نقطه ای خارج از شهر مدینه، در دامنه صحرا انجام بگیرد. پیامبر از میان مسلمانان و بستگان خود، فقط چهار نفر را برگزیده که در این حادثه تاریخی شرکت نمایند. زیرا در میان تمام مسلمانان، نفوسی پاک تر، و ایمانی استوارتر از ایمان این چهار تن، وجود ندارد. \r\n\r\nپیامبر در حالی رهسپار محل قرار شدند که حضرت حسین (ع) را در آغوش و دست حضرت حسن (ع) را در دست داشت، فاطمه (س) به دنبال آن حضرت و علی بن ابی طالب (ع) پشت سر وی حرکت می کردند؛ پیامبر (ص) این چنین گام به میدان مباهله نهاد، ایشان پیش از ورود به میدان «مباهله»، به همراهان خود فرمودند: من هر وقت که دعا کردم، شما دعای مرا با گفتن آمین بدرقه کنید. \r\n\r\nشاید سران هیأت نمایندگی نجران گمان می کردند که محمد (ص) با افسران و سربازان خود به میدان مباهله بیاید و شکوه مادی و قدرت ظاهری خود را نشان ما دهد. اما پیامبر وارد شد در حالی که جز جگرگوشه هایش کسی همراهش نبود. \r\n\r\nحیرت مسیحیان نجران از مشاهده اهل بیت(ع) در صحنه مباهله\r\n\r\nمسیحیان نجران که صحنه آمدن بی پیرایه پیامبر(ص) به صحنه مباهله را دیدند، همگی با بهت و حیرت به چهره یکدیگر نگاه کردند و از اینکه او فرزندان معصوم و بی گناه و یگانه دختر و یادگار خود و داماد و پسرعمویش را به صحنه مباهله آورده، انگشت تعجب به دندان گرفتند. آنان دریافتند که پیامبر، به دعوت و دعای خود اعتقاد راسخ دارد والّا یک فرد مردد، عزیزان خود را در معرض بلای آسمانی و عذاب الهی قرار نمی دهد. \r\n\r\nمسیحیان در خواست مباهله را پس گرفتند\r\n\r\nاسقف نجران گفت: من چهره هایی را می بینم که هر گاه دست به دعا بلند کنند و از درگاه الهی بخواهند که بزرگ ترین کوه ها را از جای بکند، فوراً کنده می شود. بنابراین، هرگز صحیح نیست ما با این افراد بافضیلت، مباهله نمائیم. \r\n\r\nو چنین بود که هیأت نصرانیان نجران درخواست مباهله را پس گرفتند و از پیامبر خواستند تا تحت حاکمیت حکومت اسلام درآیند. از این روی روز بیست و چهارم ذی الحجه، در تقویم دینی اسلام، روزی با اهمیت شد و مهر تأییدی دیگر بر حقانیت خاندان پیامبر اکرم (ص) و اسلام راستین گردید.","content_html":"

24 <\/span><\/strong>ذی الحجه سالروز نزول آیه تطهیر<\/strong><\/p>\n\n

بیست و چهارم ذی الحجه روز مباهله نام گرفته و دارای فضیلت بسیار زیادی است. در این روز که روز نزول آیه «تطهیر» نیز هست، خداوند بر ارزش ها و فضیلت های اهل بیت )<\/span>ع) و جایگاه راستین آنان در درک و شناخت اسلام راستین مهر تأییدی دیگر زد. <\/span><\/p>\n\n

مباهله از ماده بهل به معنی رها کردن است و ابتهال در دعا، به معنی تضرع و واگذاری کار به خداوند است. مباهله در اصطلاح به معنی نفرین کردن دو نفر به یکدیگر است؛ به این ترتیب که وقتی استدلال های منطقی سودی نداشت، افرادی که باهم درباره یک مسئله مهم دینی گفت وگو دارند، در یکجا جمع می شوند و به درگاه خدا تضرّع می کنند و از او می خواهند که درغگو را رسوا سازد و مجازات کند. <\/span><\/p>\n\n

چرا مباهله(نفرین کردن) اتفاق افتاد؟<\/strong><\/p>\n\n

این واقعه در تاریخ اسلام در روز بیست و چهارم ذی الحجه اتفاق افتاد روزی که بنا شده بود، پس از مذاکرات بسیار، پیامبر(ص) با مسیحیان نجران، در مکانی با آنان گرد آیند و مباهله کنند. پیامبر اکرم(ع) عبا بر دوش گرفت و علی بن ابی طالب (ع)، فاطمه)<\/span>س)، حسن و حسین (علیهما السلام) را زیر آن عبا گرد آورد. <\/span><\/p>\n\n

مسیحیان نجران، پس از گفت وگوی بسیار پیامبر(ص) با ایشان گفته بودند: «<\/span>گفت وگوهای شما ما را قانع نمی کند. راه این است که در وقت معینی با یکدیگر مباهله نمائیم و بر دروغگو نفرین بفرستیم، و از خدا بخواهیم دروغگو را هلاک و نابود کند.» <\/span><\/p>\n\n

در این هنگام بود که حضرت جبرائیل نازل شد، آیه مباهله را آورد و پیامبر را مأمور کرد تا با کسانی که با او مجادله می کنند و حق را نمی پذیرند به مباهله برخیزد: «فمن حاجک فیه من بعد ما جائک من العلم فقُل تعالوا نَدعُ ابنائنا وَ ابنائکُم وَ نِسائنا و نِسائکُم وَ انفُسَنا وَ انفُسَکُم ثُمَّ نبتَهِل فَنَجعل لعنة الله علی الکاذبین.» (آل عمران \/ آیه ۶۱) «پس هرکه بعد از رسیدن به علم با تو محاجه کرد… پس بگو بیایید فرزندانمان و فرزندانتان و زنانمان و زنانتان و خودمان و خودتان را فرا خوانیم، آن گاه مباهله کنیم و لعنت خداوند را بر دروغ گویان قرار دهیم.» <\/span><\/p>\n\n

به دنبال این دستور الهی بود که رسول خدا(ص) راضی شد که بحث و گفت وگو را پایان دهند و قرار بر این شد که فردای آن روز برای اثبات حقانیت خود با یکدیگر مباهله نمایند و از خداوند بخواهد که دروغگویان را عذابی نازل کند و به کیفر برساند. <\/span><\/p>\n\n

در روز مباهله چه گذشت؟<\/strong><\/p>\n\n

امروز بیست و چهارم ذی الحجه است و روز مباهله فرا رسیده است. پیامبر اسلام، فاطمه را به مصداق «نسائنا»، حسن و حسین را به مصداق «ابنائنا» و علی را به مصداق «<\/span>انفسنا» (که نفس و خویشتن پیامبر اسلام است) فراخوانده و آنان را در زیر عبای خویش و در محضر پروردگار خویش گردآورده، رسول خدا(ص) عزیزترین کسانش را با خود همراه کرده تا برای گواهی بر صدق رسالتش به مباهله با مسیحیان برود که در همین لحظه فرشته وحی آیه تطهیر را بر او نازل می کند که:«انما یرید الله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت و یطهرکم تطهیرا» \/ «خداوند اراده کرد که پلیدی را از شما خاندان دور بدارد و شما را بسیار پاک بدارد.»\/احزاب\/33\/ <\/span><\/p>\n\n

وقت مباهله فرا رسید. قبلاً پیامبر و هیأت نمایندگی «نجران»، توافق کرده بودند که مراسم مباهله در نقطه ای خارج از شهر مدینه، در دامنه صحرا انجام بگیرد. پیامبر از میان مسلمانان و بستگان خود، فقط چهار نفر را برگزیده که در این حادثه تاریخی شرکت نمایند. زیرا در میان تمام مسلمانان، نفوسی پاک تر، و ایمانی استوارتر از ایمان این چهار تن، وجود ندارد. <\/span><\/p>\n\n

پیامبر در حالی رهسپار محل قرار شدند که حضرت حسین (ع) را در آغوش و دست حضرت حسن (ع) را در دست داشت، فاطمه (س) به دنبال آن حضرت و علی بن ابی طالب (ع) پشت سر وی حرکت می کردند؛ پیامبر (ص) این چنین گام به میدان مباهله نهاد، ایشان پیش از ورود به میدان «مباهله»، به همراهان خود فرمودند: من هر وقت که دعا کردم، شما دعای مرا با گفتن آمین بدرقه کنید. <\/span><\/p>\n\n

شاید سران هیأت نمایندگی نجران گمان می کردند که محمد (ص) با افسران و سربازان خود به میدان مباهله بیاید و شکوه مادی و قدرت ظاهری خود را نشان ما دهد. اما پیامبر وارد شد در حالی که جز جگرگوشه هایش کسی همراهش نبود. <\/span><\/p>\n\n

حیرت مسیحیان نجران از مشاهده اهل بیت(ع) در صحنه مباهله<\/strong><\/p>\n\n

مسیحیان نجران که صحنه آمدن بی پیرایه پیامبر(ص) به صحنه مباهله را دیدند، همگی با بهت و حیرت به چهره یکدیگر نگاه کردند و از اینکه او فرزندان معصوم و بی گناه و یگانه دختر و یادگار خود و داماد و پسرعمویش را به صحنه مباهله آورده، انگشت تعجب به دندان گرفتند. آنان دریافتند که پیامبر، به دعوت و دعای خود اعتقاد راسخ دارد والّا یک فرد مردد، عزیزان خود را در معرض بلای آسمانی و عذاب الهی قرار نمی دهد. <\/span><\/p>\n\n

مسیحیان در خواست مباهله را پس گرفتند<\/strong><\/p>\n\n

اسقف نجران گفت: من چهره هایی را می بینم که هر گاه دست به دعا بلند کنند و از درگاه الهی بخواهند که بزرگ ترین کوه ها را از جای بکند، فوراً کنده می شود. <\/span>بنابراین، هرگز صحیح نیست ما با این افراد بافضیلت، مباهله نمائیم. <\/span><\/p>\n\n

و چنین بود که هیأت نصرانیان نجران درخواست مباهله را پس گرفتند و از پیامبر خواستند تا تحت حاکمیت حکومت اسلام درآیند. از این روی روز بیست و چهارم ذی الحجه، در تقویم دینی اسلام، روزی با اهمیت شد و مهر تأییدی دیگر بر حقانیت خاندان پیامبر اکرم (ص) و اسلام راستین گردید. <\/span><\/p>","content_source":"","content_url":"","content_date_start":"2014-10-16 12:19:59","content_date_event":"2014-10-16 12:10:59","content_date_event_start":null,"content_date_event_end":null,"content_show_title_slider":1,"content_date_last_edit":"2014-10-16 12:19:59","content_date_register":"2014-10-16 12:13:36","content_columns":0,"content_show_img":1,"content_show_details":0,"content_show_related_img":1,"content_show_slider":3,"content_comment":1,"content_score":0,"tag_id":3534,"score_average":null,"score_count":null,"score_date_last":null,"uid":99,"eid":99,"attach_title":"24 ذی الحجه سالروز نزول آیه تطهیر 2","attaches":[{"sizes":{"150":".\/cache\/86\/attach\/201410\/46377_4087859830_150_109.webp","300":".\/cache\/86\/attach\/201410\/46377_4087859830_199_144.webp","400":".\/cache\/86\/attach\/201410\/46377_4087859830_199_144.webp","600":".\/cache\/86\/attach\/201410\/46377_4087859830_199_144.webp","900":".\/cache\/86\/attach\/201410\/46377_4087859830_199_144.webp","1200":".\/cache\/86\/attach\/201410\/46377_4087859830_199_144.webp"},"ext":"jpg","file_media":1,"token":4087859830,"files":{"original":{"url":".\/file\/86\/attach\/201410\/46377_4087859830.jpg","width":199,"height":144,"size":0}}}]}]]